Septiembre 25, 2005

sexperienciasot1.jpg Madrid está entrando otra vez en la tristeza del otoño. El verano se retira temprano, cansado de tanta lujuria, y deja paso al aire sobrio. Las chanclas se cambian por las botas gruesas, la piel desnuda e incitante se esconde tímida bajo cazadoras y chaquetas...(unas líneas de “Sexperiencias” apropiadas para la ocasión)

Sí, queridos fans cachondos, el verano se fue.
Pero llegó el otoño y dentro de pocos días encontraréis en las estanterías de las tiendas mi libro “Sexperiencias” lleno de agridulces aventuras eróticas que enseguída os calentarán y os harán recordarar las noches ardientes con olor a café y sabor a verano.

milena en otras sexiones Septiembre 25, 2005 10:44 AM

Comments

Caen las hojas de los árboles
tu olor no está conmigo
te fuiste, sí,
pero permaneces aquí.

Los vientos estivales te llevan
como ave, rumbo a otras tierras,
Te fuiste, sí,
pero permaneces conmigo.

Pero es en las noches cuando más estás conmigo.
Mientras suena el viento, mientras caen las hojas,
Mientras duermo, pienso en tí, y estás a mi lado.
Y te acaricio, te beso, te abrazo, te amo,
sin prisas, ni pausas, pues sé que volverás
en el momento en que te des cuenta
que te fuiste, sí,
pero aún estás conmigo.

Poemas absurdos para una noche de lluvia, Septiembre, 2005.

Enviado por: Don Pastrami at Septiembre 25, 2005 07:58 PM

Fuera ya es otoño, las hojas esparcidas,
y el viento arroja contra las ventanas gruesas gotas;
tú lees viejas cartas de sobres color rosa
y así, en una sola hora, recuperas toda tu vida.

Perdiendo el tiempo con dulces bagatelas,
no querrías que nadie llamara a tu puerta;
porque cuando fuera cae el aguanieve, qué bien
se está soñando junto al fuego, quedándose dormido.

Y yo también me dejo llevar por los pensamientos
y sueño con viejos cuentos del hada Dochia,
mientras a mi alrededor la niebla me va envolviendo;

pero de repente oigo el frufrú de un vestido,
un paso suave que apenas pisa el suelo...
y unas manos delgadas y frías me cubren los ojos.

- Mihai Eminescu -

Enviado por: Billy at Septiembre 25, 2005 08:13 PM

Ah, Afara-i toamna, un poema de Mihail Eminovici, poeta rumano romántico clásico tardío, a quien de cariño le decían Mihai Eminescu (si estoy en todo, yo).

En realidad la información me la proporcionó mi hermana Holocáustica, que adora la poesía. Y para darle la bienvenida a Billy, el poema original en rumano:

Afara-i toamna, frunza 'mprastiata,
iar vântul svârla 'n geamuri grele picuri;
si tu citesti scrisori din roase plicuri
si într'un ceas gândesti la viata toata.

Pierzându-ti timpul tau cu dulci nimicuri,
n'ai vrea ca nimeni 'n usa ta sa bata;
dar si mai bine-i, când afara-i sloata,
sa stai visând la foc, de somn sa picuri.

Si eu astfel ma uit din jet de gânduri,
visez la basmul vechiu al zânei Dochii,
în juru-mi ceata creste rânduri-rânduri;

de odat'aud fosnirea unei rochii,
un moale pas abia atins de scânduri...
iar mâni subtiri si reci mi-acopar ochii.

Enviado por: Don Pastrami at Septiembre 25, 2005 10:09 PM

Um... qué gran momento este fin de verano...

Ese libro que caerá en mis manos para devorarlo,

ese viaje que me hará experimentar con mi juventud,

qué gran fin de verano!

Enviado por: Lua at Septiembre 26, 2005 01:49 PM

Ya que estamos todos con vena poética, un haiku...

Sexperiencias es
sabor a verano con
Olor a café

Enviado por: Don Pastrami at Septiembre 26, 2005 06:11 PM

¿por qué no adentrarse con poesía en el nuevo otoño? Por los post que aquí te han dejado parecería ser ésta una pregunta que en sí misma se resuelve. Espero que te gusten los poemas que he incluido este mes en mi blog, y los que ahí iré añadiendo conforme las hojas caigan y las lluvias lleguen...Saludos

Enviado por: angel at Octubre 15, 2005 12:38 PM